Carerix API koppelen aan je website.

Carerix is recruitmentsoftware uit Rotterdam, onderdeel van de PIXID Group sinds april 2018. Het combineert een ATS met CRM: vacatures, kandidaten, klanten en het contact eromheen staan in hetzelfde systeem.

De gebruikers zijn bureaus in werving en selectie, uitzenden en detachering, en corporate recruitmentteams. Naast het ATS zelf noemt de leverancier onderdelen als CX Sense, Carerix Private AI, recruitment marketing automation, Search & Match en een CRM voor recruitment.

Voor een website is één deel interessant: de publicaties. Dat zijn de vacatures die naar buiten mogen, met de periode waarin dat geldt en het medium waarvoor ze bedoeld zijn.

Via de GraphQL-API van Carerix. Je maakt in het Identity Access-menu een client aan, haalt daar een token mee op en stuurt dat als bearer-token mee bij elke aanvraag. Alle aanvragen gaan als POST naar één endpoint.

Voor een website is een confidential client voldoende: die draait aan de serverkant met een client id en secret, en kan die veilig bewaren. Een public client met de omweg via de browser is voor een ander soort toepassing. Dat onderscheid bepaalt ook waar de sleutel staat, en die hoort nooit in de paginabron.

Wij halen de publicaties op, slaan ze op aan onze kant en maken er per vacature een eigen pagina van, met zoeken en filteren op je eigen site. De sollicitatie gaat de andere kant op: er is een mutatie om een kandidaat aan te melden bij een publicatie, met werkhistorie, bijlagen zoals een cv en de bijbehorende matchinformatie.

Wel: publicaties opvragen met een filter op periode, medium en status, en een sollicitatie aanmaken met een cv eraan. Dat is precies wat een vacaturesite nodig heeft, en het gaat twee kanten op.

Het filteren verdient aandacht. In de voorbeelden van Carerix staat een qualifier die de publicatieperiode afbakent, het medium op web zet en daarna drie statussen uitsluit: gestopt, te stoppen en mislukt gepubliceerd. Daar komt bij dat verwijderde vacatures en open sollicitaties eruit moeten. Dat is geen randgeval maar de standaardvraag; zonder die filters toont je site vacatures die niemand meer kan invullen.

Niet onbeperkt: 10 aanvragen per seconde en 100 records per keer. En niet zonder afspraak over de rechten: de client die je aanmaakt krijgt scopes mee, en wat daar niet in zit komt er niet uit.

Carerix noemt zelf twee routes. Er is een WordPress-plugin waarmee je sollicitatieformulieren in je site zet; het token daarvoor vraag je aan bij je accountmanager of bij hun support. En er is de GraphQL-API, die volgens Carerix meer flexibiliteit geeft en bedoeld is voor ontwikkelaars die het uiterlijk en het gedrag van de formulieren zelf willen bepalen.

De plugin is sneller klaar en voor een formulier prima. Het verschil zit in de vacatures zelf. Wil je dat elke vacature een eigen pagina op je domein is, met een eigen titel, een eigen omschrijving en gestructureerde data die Google als vacature herkent, dan moet je de publicaties ophalen en zelf renderen.

Dat is ook het verschil met een widget of een iframe van een vacaturebank. Wat daarin staat komt niet in de HTML van je eigen pagina. Je vacatures staan er dan wel voor een bezoeker en niet voor een zoekmachine, en dat is precies het verkeer waarvoor je ze online zette.