Plytix PIM koppelen aan je Shopify-shop.

Plytix is een PIM-systeem: software voor productinformatiebeheer. Het is de plek waar alles over een product staat wat geen voorraad of bestelling is: titels, omschrijvingen, specificaties, maten, beeld, vertalingen en de velden die een marktplaats of een feed van je vraagt.

Het is gemaakt voor middelgrote webshops en merken, als tegenhanger van de zware PIM-pakketten die maanden implementatie kosten. Je werkt in een scherm dat op een spreadsheet lijkt, past in bulk aan, en publiceert daarna naar je kanalen.

Shopify is een winkel, geen productdatabase. Zolang je vijftig producten hebt en één kanaal, is het verschil er niet. Bij vijfhonderd producten, varianten, vertalingen en drie verkoopkanalen wel: dan staat de productinformatie in Shopify, in een sheet die iemand bijhoudt, en in de feedtool, en lopen die drie uit elkaar. Bouwen we de winkel zelf, dan staat bij Shopify webshop laten maken wat daar bij ons in zit.

Het moment dat het pijn doet is een afkeuring in Merchant Center. Je past het aan in de feed, niet in Shopify, en drie maanden later staat de oude tekst er weer omdat iemand het product opnieuw exporteerde. Met een PIM is er één plek waar je het verandert.

Twee kanten op. De Magic Importer leest je bestaande Shopify-catalogus en haalt hem in één keer naar Plytix, met detectie van de velden die je al gebruikt. Dat is de migratie, en die doe je één keer.

Daarna gaat het de andere kant op: je richt een Shopify-kanaal in, koppelt elk Shopify-veld aan een Plytix-attribuut, zet de metafields op voor wat niet in een standaardveld past, en verwerkt het kanaal. Elke verwerking levert een logboek op, zodat je ziet welke producten zijn bijgewerkt en waar het misging.

De Shopify-connector stuurt producten en varianten, afbeeldingen met hun alt-tekst, metafields en de attributen die je aan Shopify-velden hebt gekoppeld. De afbeeldingen van een product komen uit de beeldgalerij, die van een variant uit het uitgelichte beeld. Metafields kunnen met en zonder definitie in Shopify.

Alleen de producten die je aan het kanaal toewijst, gaan naar de winkel. Dat is handig als niet alles online hoort, maar het is ook de reden dat een nieuw product soms niet verschijnt: het staat wel in Plytix PIM, maar niet in het kanaal.

De verwerking gaat in twee stappen. Eerst zoekt Plytix welke producten nieuw of gewijzigd zijn, daarna gaan die naar Shopify. Plytix onthoudt wat al verstuurd is; wil je alles opnieuw sturen, dan leeg je die cache, en dan duurt de verwerking langer. Je verwerkt met de hand of op een vast schema. Meerdere Shopify-winkels aan één Plytix-account kan ook, met de app in elke winkel apart geïnstalleerd.

Naast de connectors heeft Plytix een API waarmee andere systemen productinformatie kunnen aanmaken, wijzigen en uitlezen. Dat is de route als je productdata uit een ERP of van een leverancier in Plytix wilt krijgen, of als een maatwerksite rechtstreeks uit Plytix leest in plaats van uit Shopify.

Alleen de eigenaar en de beheerders van een Plytix-account kunnen API-sleutels aanmaken, onder het tabblad API op accounts.plytix.com. Maak voor elke integratie een eigen sleutel. Dan trek je er één in zonder de rest stil te leggen.

Of je de API nodig hebt, hangt af van waar je productdata vandaan komt. Komt alles uit de handen van je eigen team, dan is de Shopify-connector genoeg. Komt een deel uit een ander systeem, dan hoort daar een integratie bij, en die bouwen we op de API. Hoe dat samenkomt met de bouw van je shop, staat bij design en development.

Dit is waar het voor ons interessant wordt. De Channels-module van Plytix levert niet alleen aan Shopify, maar aan elk kanaal dat een feed-URL kan ophalen: Google Shopping, de Meta-catalogus, marktplaatsen.

Dat verandert de volgorde van het werk. Normaal repareer je een afgekeurd product in Channable of in Merchant Center, dus achteraf en per kanaal. Met de productdata in Plytix repareer je het bij de bron, en is het in elk kanaal tegelijk goed. Scheelt werk, en belangrijker: het scheelt de stille afkeuringen die niemand opmerkt omdat ze maar één kanaal raken.

Bij de mapping, en altijd om dezelfde reden: iemand wil snel live en hangt de velden er in een middag onder. Een maat die als tekst is gemapt in plaats van als getal laat zich later niet filteren. Een omschrijving die in het verkeerde metafield staat komt niet in je thema terecht. Dat merk je pas als je er iets mee wilt.

De tweede is de verwachting. Een PIM maakt je productdata niet beter, hij maakt hem beheersbaar. Staan er slechte titels in, dan staan er na de koppeling slechte titels in Shopify én in je Shopping-feed, alleen nu overal tegelijk. Het opschonen is een aparte klus en die hoort in de planning.

Plytix publiceert een lijst met systeemlimieten, en een paar daarvan bepalen hoe je je catalogus opbouwt. Een productfamilie heeft hoogstens 300 attributen, aan een product hangen hoogstens 300 assets, en een keuzelijst heeft hoogstens 1000 opties. Een account kent hoogstens 10 soorten relaties tussen producten.

Bij het importeren is een CSV-bestand hoogstens 20 MB, en een los bestand in de assetbibliotheek hoogstens 600 MB, met maximaal 1000 bestanden per upload. Bij een export schaalt Plytix afbeeldingen tot hoogstens 3000 pixels.

Voor de meeste webshops liggen die grenzen ver weg. Ze worden relevant bij een grote catalogus met veel varianten, of als je elke maat en kleur als eigen optie in één keuzelijst wilt zetten. Dat is dan een keuze in de opbouw van je attributen, en die maak je voordat je importeert.